Strand

Wat is het toch heerlijk om zo dicht bij het strand te wonen! Afgelopen zaterdag was het prachtig weer en zijn we 's middags even naar strand gelopen om foto's te maken. Jari was er voor het eerst en moest wel wennen aan het zand, hij was het er niet helemaal mee eens. Hij liep wat onzeker en keek een beetje angstig. Nu het mooier weer wordt, zullen we er vaker te vinden zijn en gaat hij het vast en zeker leuk vinden. Zijn zussen vinden het in ieder geval heerlijk op strand.

Jari is gedoopt

Afgelopen zondag is onze Jari gedoopt, een bijzonder en indrukwekkend moment waar we nog steeds over napraten. Het was een mooie dienst waarin de Goede Herder centraal stond die over zijn kudde waakt. Ook ons jongetje mag daar bij horen en daar kunnen we alleen maar verwonderd en blij over zijn.
Hij had een prachtig kostuum aan en zag eruit als een echt heertje. Mijn zus Petra heeft hem de kerk binnen gebracht en waarschijnlijk was hij wel wat overweldigd door die volle kerk, het orgel en het zingen, hij was onder de indruk. Wim heeft hem op schoot genomen en hij bleef heel stil zitten. De meiden zaten al bij ons en keken vol trots naar hun broertje.
Het gevoel dat ik kreeg toen we als gezin naar voren mochten komen, kan ik niet beschrijven maar emotioneel was het wel.
Na de doop zijn ze alledrie met Petra meegegaan naar ons huis en daar hebben we met de familie nog koffie gedronken na de dienst.

Welkomstfeestje

Jawel, daar is dan eindelijk weer eens een verhaaltje van ons. Regelmatig krijg ik de vraag of we gestopt zijn met de blog. Nou, nee hoor, maar het komt er gewoonweg niet van. Als ik 's avonds klaar ben met alles en de kinderen slapen, dan zijn er nog genoeg andere dingen te doen. Ik ga in ieder geval proberen wat vaker iets te schrijven.

Deze blog gaat over het welkomstfeestje van Jari, dat hebben we afgelopen zaterdag gevierd. De meiden waren er al de hele week druk mee en hadden er erg veel zin in, en wij uiteraard ook. 's Ochtends zijn we naar de zaal gegaan om alles te versieren en klaar te zetten. Toen snel naar huis om een hapje te eten. Daarna zijn we gelijk terug gegaan, want Jacqueline kwam de taart en de cupcakes brengen die ze voor ons had gemaakt. We wisten niet hoe de taart eruit zou zien, dat was een verrassing. En het was me een taart!!! Hij was prachtig, ze had hem helemaal in de stijl van het aankomstkaartje gemaakt, fantastisch.

(Voor meer creaties kan je een kijkje nemen op haar website: http://www.jacstaartjes.nl )

Zo rond half 3 kwamen de eerste gasten binnen, mijn zus Petra en Brenda waren druk met het schenken van de koffie en drankjes, dus aan hulp geen gebrek. Dames: reuze bedankt.

Het stralende middelpunt van deze middag, oftewel onze Jari, liep in z'n Chinese pak heen en weer tussen de mensen en was lekker bezig met de kinderen, hij had het prima naar z'n zin. Het was gezellig druk, bijna iedereen die we hadden uitgenodigd, is geweest. Helaas waren er wel een paar afmeldingen door de weersomtstandigheden, maar dat gaan we op een ander moment wel goedmaken. De kinderen konden in de zaal beneden knutselen en kleuren en daar was het een drukte van jewelste. Zo leuk om al die kinderen (waaronder veel Chineesjes) met elkaar te zien spelen. Jari is enorm verwend met kadootjes, bonnen, geld, boeken, teveel om op te noemen.

We kunnen terugkijken op een geslaagd feestje.

Met Jari gaat het verder prima, hij is een vrolijk mannetje die zich helemaal hier thuisvoelt. Hij heeft nog wel eens eigenwijze buien, dan wil hij bijvoorbeeld niet geholpen worden, maar dat wordt al steeds minder. Als hij valt of pijn heeft, komt hij naar ons toe om getroost te worden, dat was in het begin wel anders. Hij geeft steeds vaker een kusje, dus in alle opzichten zien we dat de hechting goed op gang komt en daar zijn we heel blij mee.

De uitslagen van de adoptiescreening bij de kinderarts krijgen we volgende week, daar moeten we dus nog even op wachten. Volgende week gaan we naar de fysio voor de eerste keer. De therapeut gaat kijken of het nodig is om hem therapie te geven. Hij heeft moeite met traplopen (wat hij eigenlijk zou moeten kunnen op deze leeftijd) en hij valt werkelijk 100x per dag.

De eerste afspraak bij het handenteam in het Sophia kinderziekenhuis in Rotterdam staat gepland in maart. We zijn heel benieuwd wat de artsen kunnen doen voor hem. Jorinde moest ook voor een afspraak en ze mogen nu gelijktijdig. Fijn dat ze daar rekening mee houden, het scheelt ons weer een hele rit.

Tot zover de voortgang in huize De Jong.

Groeten van ons allemaal.

Wist u dat ....

We hebben een wat moeizame start gehad toen we thuiskwamen uit China, maar dat is allemaal verleden tijd. Jari en Jorinde zijn gelukkig beiden weer opgeknapt. Sinds Jari weer beter is, is het ook een heel ander ventje geworden. Hij is vrolijk, levenslustig, ondeugend en kan eten als een dijkwerker. Om een heel lang verhaal overzichtelijk te maken hebben we voor jullie een paar wist u datjes opgeschreven. Hier komen ze:

Wist u dat Jari:
- naar de kapper is geweest en een heerlijk jongenskoppie heeft?
- brood met kaas eet?
- eigenlijk alles eet terwijl hij in China niets wilde?
- gek is op mandarijnen?
- nog steeds geen BSN heeft omdat de gemeente niet opschiet?
- het heerlijk vindt om met de fiets of de wandelwagen weg te gaan?
- met een glimlach naar bed gaat en met een glimlach weer wakker wordt?
- alleen wil slapen met zijn slaapzak aan?
- lekker onder zijn dekbed blijft terwijl hij in China niets over hem heen wilde?
- graag op het aanrecht zit als je in de keuken bezig bent?
- alle deuren en laatjes dicht doet, ook als je daar bezig bent?
- gister zijn eerste kusje aan ons heeft gegeven?

Zoals jullie wel merken gaat het erg goed hier. Jari is al aardig gewend en met de hechting gaat het ook de goede kant op. Jacintha en Jorinde zijn trots op hun broertje en wij zijn reuzeblij met ons drietal en genieten enorm van alledrie.

Inmiddels draait ons gezin op volle toeren. De meiden zitten weer in hun ritme van het naar school gaan, spelen met vriendjes, voetbal en noem maar op. Wim is maandag begonnen met werken en ikzelf ben gister begonnen bij mijn nieuwe werkgever.
Het vaste weekritme is mij prima bevallen, maar ik ben ook wel blij dat het weekend is, daar ga ik nu lekker een wijntje op drinken!
Tot de volgende blog.

Berichtje voor Annemieke

Je hebt een reactie achter gelaten op mijn vorige blogje met de vraag om prive te mailen. Uiteraard vind ik dit leuk, maar ik heb geen email adres van je. Als je die aan me wilt doorgeven, dan kunnen we ervaringen uitwisselen. Lijkt me leuk!

Groetjes, Marjan

Een week thuis

We zijn inmiddels al weer ruim een week thuis met onze Jari, maar het lijkt wel veel langer.

De eerste dagen waren wat onwennig en we hadden allemaal last van de jetlag. 's Avonds vielen de meiden beneden op de stoel of bank al in slaap en ikzelf deed daar ook aan mee.

Jari was de eerste dagen vrolijk en snuffelde lekker rond in het hele huis, in de wagen vindt hij leuk, hij gaat graag naar buiten. Als een van ons weg gaat, dan laat hij merken dat hij eigenlijk ook wel mee wil. Maar helaas ging dat de laatste dagen niet. Zondagavond is hij ziek geworden en dan bedoel ik ook echt ziek. Hij had over de 40 graden koorts en zijn neusje zat volledig verstopt. Er zat gelijk geen leven meer in ons kereltje, hij zat op een stoel en kon daar de hele dag blijven zitten en dan vooral ook slapen. Eten en drinken deed hij zeer minimaal, we maakten ons best zorgen. Gistermiddag zijn we voor de zekerheid toch even langs de dokter gegaan, maar er is gelukkig niets ernstig, hij moet het uitzieken. Sinds vandaag is hij koortsvrij en dat merkten we direct. Hij ging weer spelen, drinken, hij maakte geluid en heeft vanavond lekker gegeten van de bloemkool. Het gaat dus de goede kant op.

Jorinde heeft ook 2 dagen met zeer hoge koorts gelegen, er zat deze week niet veel anders op dan thuis blijven, maar dat was geen straf. We hadden hierdoor een lekker rustige week waarin iedereen goed kon uitrusten en aan elkaar kon wennen. Jacintha heeft 2 nachtjes gelogeerd bij tante Petra, maar ligt nu lekker weer in haar eigen bed te slapen.

Vanaf volgende week gaat het normale leven weer van start en komen we in een wat gestructureerder schema en dat is voor ons allemaal niet verkeerd. Eerst nog genieten van het weekend!

Andere blog voor reisverslag

Het is nog steeds niet helemaal te bevatten dat we vrijdag al mogen vertrekken naar China. We hebben er zo lang naar uitgekeken en dan komt dit toch nog opeens heel onverwacht. De laatste dingen zijn we nu aan het regelen, ik heb een lijst liggen waar ik op kan afstrepen en dat geeft enigszins rust. Voor zover dat lukt natuurlijk, want er spookt nu vanalles door je hoofd. Het mooiste is wel dat we over een week onze Jari in de armen hebben.
Morgen hebben we ons afreisgesprek in Halle en dan gaan we ook de andere reisgenoten ontmoeten. We krijgen dan een schema hoe onze reis eruit gaat zien, in welke hotels we verblijven enz. Leuk en spannend.
Vanaf nu ga ik voorlopig even verder op een andere weblog, omdat blogspot in China geblokkeerd is. De nieuwe blog kunnen jullie vinden op:

www.jaridejong.waarbenjij.nu

Groeten, Marjan

We gaan ......

We hebben vanmiddag bericht gehad van K&T dat we mogen vertrekken en wel heel snel: vrijdag 9 december gaan we naar China!!!! Ongelofelijk, hier hadden we niet meer op durven hopen. We zijn blij, blij, heel erg blij.
Dit betekent ook dat we nog maar een week hebben om de laatste dingen te regelen, maar dat gaat allemaal lukken want het meeste is gedaan.
Tot zover even, want ik ben helemaal hyper en kan niet helder meer nadenken op het moment.

Voetbal

Degenen die ons goed kennen, weten wel dat wij eigenlijk niks met voetbal hebben. Wim al helemaal niet, hij wil er zelfs niet eens naar kijken. Maar dat is na vandaag veranderd en dat komt door onze oudste dochter:
Jacintha's wens is vandaag in vervulling gegaan, ze heeft voor het eerst meegetraind op de voetbal. Eindelijk. In juli hebben we haar aangemeld en ze was hevig teleurgesteld dat ze toen niet gelijk kon beginnen want ze ging op de wachtlijst. Afgelopen zaterdag werden we plotseling gebeld met de mededeling dat ze vanaf vandaag mee mocht trainen. Jacintha natuurlijk helemaal gelukkig en blij. 's Middags hebben we een trainingspak gekocht en echte voetbalschoenen met noppen. Het liefst was ze daar mee naar bed gegaan, maar dat vonden wij niet zo'n goed plan.
Ze vond het reuze spannend vandaag en eerlijk gezegd wij ook wel een beetje. We hebben er een gezinsuitje van gemaakt, want we zijn allemaal meegegaan om even te kijken. Dat 'even' is de hele training geworden, we waren verkleumd van de kou, maar zo trots als een pauw. Haar gezichtje glunderde en ze vond het fantastisch. Op de fiets terug naar huis zei ze tegen me: dat was echt gaaf mam. En vanavond op bed: ik vond het echt heel leuk mam. Dat zit dus wel goed.
Zaterdag mag ze haar eerste wedstrijd meespelen en wij gaan haar uiteraard aanmoedigen.

Au

Vandaag had ik de inentingen opgehaald bij de apotheek, je kan het maar in huis hebben. Nu was Wim vanmiddag op tijd thuis uit z'n werk en we hadden allebei dezelfde gedachte: gelijk naar de huisarts om te prikken, dan is het maar gebeurd. Niet dat wij er tegenop zagen, maar de meiden des te meer.
Ze hebben wel even gehuild, maar achteraf gezien viel het reuze mee. De prik op zich doet niet zo'n pijn, maar het inspuiten is wat vervelend. We zitten nu allemaal met een stijve arm, want je voelt het wel! Het idee dat het voor hun broertje is, maakte gelukkig veel goed.

Toch wel spannend zo'n prik:

Voorlopige reisdatum

Eindelijk, de langverwachte proforma factuur van het reisbureau is binnen. Als voorlopige reisdatum staat 30 december vermeld. Onze ervaring (en van vele anderen) is dat je meestal eerder vertrekt dan de genoemde datum, dus onze verwachting dat we nog voor de Kerst vertrekken is heel reëel. Hoe dan ook, het komt nu wel steeds dichterbij en de spanning stijgt.

Gister ben ik met mijn moeder (gezellig) naar Den Haag geweest om de Statement of Approval te laten legaliseren. Ik was ook van plan om gelijk de visa te gaan regelen, maar wat een papierwerk! Per persoon een formulier van vier A4-tjes invullen, waarbij we niet wisten wat je overal moest invullen. Dit gaan we eerst maar eens navragen bij Kind & Toekomst en dan eind van de week weer naar Den Haag.

Bestaat Sinterklaas echt?

Deze vraag is de afgelopen tijd al een paar keer gesteld door Jacintha. Ze is er druk mee bezig en weet nou niet of ze het wel of niet moet geloven. Afgelopen weekend zijn er nogal wat schoentjes gevuld, maar hoe komt zwarte piet in huis? Daar is op school natuurlijk over gesproken, maar ze is er uit: ze gelooft er niet meer in. Hoewel, een klein gesprekje tussen ons 2:

Jacintha: er zijn nog heel veel kinderen in mijn klas die in Sinterklaas geloven.
Mama: zo, en jij dan, geloof jij er nog in?
Jacintha: nee natuurlijk niet, hij heeft gewoon sleutels van alle huizen.

We laten het nog maar even zo.

Weer een stapje vooruit in de procedure

We hebben weer een klein stapje vooruit gemaakt in de procedure. Gister hebben we de SOA ontvangen. Nee, geen enge ziekte maar de Statement of Approval. Dit document komt van Justitie en is het bewijs dat we Jari echt mogen adopteren. Met dit briefje moeten we weer een Rondje Den Haag doen om te laten legaliseren en dan kunnen we ook gelijk ons visum gaan aanvragen. Zo langzaam maar zeker komt het steeds dichter bij. Volgens K&T ontvangen we binnenkort ook de factuur van het reisbureau en daar staat een proforma datum op. Dat hoeft nog geen definitieve datum te zijn, maar dan krijgen we ongeveer wel een idee wanneer we mogen afreizen. Spannend.

Voorbereidingen

Zo zachtjes aan beginnen we toch wat onrustig te worden en komt de grote reis naar onze zoon steeds dichterbij. Er is helaas nog geen datum bekend, maar de kans is echt aanwezig dat we hem dit jaar nog mogen ophalen. We hebben dus nog een paar weken de tijd waarin het een en ander geregeld moet worden. In huis hebben we het nu aardig op orde. Jacintha is verhuisd naar de zolder en Jorinde heeft nu haar kamer. Met een paar leuke stickers en een nieuw dekbed hebben we er een prinsessenkamer van gemaakt en Jorinde is helemaal in haar nopjes. De oude kamer van Jorinde is inmiddels omgetoverd tot een Bob de Bouwer kamer voor Jari. Ook hier hebben we niet heel veel aan hoeven doen, er is een muur geverfd en verder stickers en een nieuw dekbed. Met minimale kosten toch een hele leuke kamer! (nieuwe gordijnen zijn nog in de maak)












Vandaag hebben we de inentingen geregeld, die gaan we volgende week laten prikken (ik hoop niet dat Jacintha dit leest want die gaat helemaal in de stress!). We zijn aan het nadenken over het kaartje, welkomstfeestje, dingen die we mee moeten nemen en ga zo maar door, er is nog genoeg te doen.

Verder kan ik nog vertellen dat ik een andere baan heb gevonden, ik kan nu lekker in ons eigen dorp aan de slag bij een leuk en klein bedrijf. Als we terug zijn uit China en na mijn adoptieverlof ga ik daar beginnen. Het scheelt me enorm veel reistijd, nu zit ik per dag toch wel een uur in de auto en dat is straks 10 minuten op de fiets. Ideaal toch?

We hebben in de afgelopen tijd ook onze adoptievrienden op bezoek gehad, altijd weer heel gezellig en de meiden kijken daar naar uit. In de herfstvakantie kwam Yanna Yu en afgelopen zaterdag was het de beurt aan Rosa-Lin en Anne-Mei, uiteraard met hun papa's en mama's.

Genoeg voor deze blog, het is een heel verhaal geworden. Hou de site maar goed in de gaten, want we verwachten (en hopen) binnenkort wel iets meer te weten.

Jacintha's kamer is klaar

Na de zomervakantie zijn we begonnen met het ombouwen van de zolder tot een slaapkamer voor Jacintha. Vanmiddag hebben we er de laatste hand aan gelegd, schoongemaakt en nu is het af. We zijn trots op het resultaat, al zeg ik het zelf. Jacintha ligt nu heerlijk te knorren in haar nieuwe bed in haar 'onderwaterwereld'.