Wie kan ons helpen aan dierenkaartjes van de AH?

Toen de actie begon bij de AH hebben we stellig gezegd: daar gaan we niet aan beginnen, want we komen nooit bij de Appie. Maar goed, Jacintha kreeg her en der plaatjes en dat resulteerde in een aardige stapel. Wim had gekscherend gezegd 'als je 95 plaatjes hebt gaan we een boek kopen'. Nou, dat boek was er al heel snel. Onze buurvrouw komt elke dag met een hele stapel kaartjes en Jacintha heeft nu dankzij de buurvrouw bijna haar boek vol. We hadden zelfs zo veel kaartjes dat we voor Jorinde ook maar een boek hebben gekocht.
De actie is nu bijna voorbij, maar we zoeken voor Jacintha nog 3 nummers. Wie o wie kan ons eraan helpen?? Ze zoekt nog nummer 1, 13 en 197.

Jorinde zoekt er nog best een aantal:
1, 18, 13, 19, 21, 24, 25, 28, 61, 79,90, 96, 105, 119, 168, 193, 197 en 202.

Wij hebben zelf nog een enorme stapel met kaartjes, dus als je nog wat zoekt , laat het ons weten en misschien kunnen we helpen.

Namens onze meiden reuze bedankt.

Legalisatie documenten

Regelmatig krijgen we de vraag hoe het gaat met onze adoptieprocedure. Nou, het gaat redelijk goed, maar het verloopt niet vlekkeloos. We hadden nu weer een tegenslag met het bundelen van de stukken bij de notaris. De notaris moet verklaren dat wij hebben gezworen dat we alles naar waarheid hebben ingevuld en dat onze handtekeningen onder zijn toeziend oog zijn gezet. Tot zover gaat het goed. Maar: deze 2 verklaringen moeten volgens een instructie in de set van documenten worden verwerkt op 1 manier en niet anders! Jullie raden het al, bij ons was het dus wel anders. We hebben de notaris erop gewezen, maar hij zei dat dit gebruikelijk was en hij het niet anders kon doen. Op dat moment namen we er genoegen mee, maar het zat me toch niet lekker. De volgende dag heb ik Kind & Toekomst gebeld met de vraag of het zo geaccepteerd zou worden. Het antwoord was eigenlijk al wat ik verwachtte: het klopte niet.
We hadden de stukken wel al naar een bureau gestuurd die voor ons het legalisatierondje in Den Haag zou doen, dus snel gebeld dat het terug gestuurd moest worden. Afgelopen maandag heeft de notaris het aangepast en precies volgens de instructie. Als het goed is, loopt er nu iemand in Den Haag, in de stromende regen, met onze stukken langs de instanties om de legalisaties te verzamelen.
We gaan ervan uit dat er nu niets meer mis gaat, zodat het volgende week verstuurd kan worden naar K&T. Zij sturen het uiteindelijk naar China en zit ons werk erop (voorlopig). Wat we nu gaan doen is wachten en in huis het e.e.a. klaar maken voor de komst van ons 'brusje'. We kijken er naar uit.

Documenten compleet

K&T heeft onze documenten nagekeken en toen bleek dat mijn naam verkeerd stond geschreven op de Beginseltoestemming. Grrr. Ik heb een ij in mijn naam, maar dat kan ook een y zijn. Op mijn paspoort staat een y, dus dan moet het op alle documenten zo geschreven worden.
We hadden alles wel 5x gecheckt en precies de BT is er doorheen gefloept. Dus Justitie maar weer geschreven met een verzoek om een nieuwe te sturen. Eigenlijk wel vreemd dat ik in de systemen niet standaard dezelfde naam heb. De Verklaring omtrent Gedrag (VOG) komt ook bij Justitie vandaan en die hadden het wel goed geschreven. Hoe kan dit? Gebruiken ze bij Justitie niet hetzelfde bestand???
Daar denken we verder maar niet over na, het is inmiddels weer geregeld en K&T doet nu de laatste check. Hopelijk kunnen we volgende beginnen met het legaliseren.

Van alles wat

Het is al weer even geleden dat ik een bericht heb geplaatst. Steeds dacht ik 'o ja, blog bijwerken' en steeds kwam het er niet van. Wat kunnen we vertellen:

• Arm van Jorinde: Bij de vorige operatie is er een pen in haar arm gezet die er op een gegeven moment uit zou moeten komen. Dit kan na 2 maanden zijn, maar het kan ook een half jaar duren. De laatste weken had Jorinde steeds pijnscheuten in haar arm en dat werd steeds erger. Ze kreeg ook een blauwe plek bij haar elleboog en ze wilde die arm niet meer buigen. We hebben toen de controle afspraak een week vervroegd omdat we het niet vertrouwden. Er werden röntgen foto's gemaakt en daarop was duidelijk te zien dat er een zwelling in haar arm zat en die pen drukte daar steeds tegenaan en dat heeft haar pijn gedaan. De pen moest er direct uit, maar omdat ie nog niet door haar huidje heen stak, moest het operatief gebeuren (normaal gebeurt dit poliklinisch). Dat werd dus een spoedoperatie en niet eerst naar huis. Van de poli gingen we gelijk naar de verpleegafdeling, ze kreeg een bed, operatiepak aan, en dan opeens zit je te wachten voor een operatie. Heel raar. Gelukkig was ze redelijk snel aan de beurt, het was inmiddels wel al 18.30 uur. De ingreep en het uitslapen heeft bij elkaar ongeveer een half uur geduurd. En net zoals de vorige keren werd ze goed wakker en had ze nergens last van. Ze heeft op de zaal heerlijk 2 sneetjes brood zitten eten en daarna mochten we naar lekker naar huis, met een gipsen arm. Het gips is er inmiddels ook weer vanaf en ze gaat de arm steeds meer gebruiken. Over 3 maanden pas weer controle, dus even rust.


• Op 2e Pinksterdag zijn we 's middags naar de Ark van Noach geweest, die ligt momenteel in Gouda. Deze ark is helemaal gebouwd zoals het in de Bijbel staat omschreven, maar dan op de helft van de ware grootte. Een indrukwekkend bouwwerk en erg leuk om te zien. Het zag er precies zo uit als de plaatjes in de kinderbijbel. Binnen in de ark was een speurtocht uitgezet voor de kinderen met allemaal vragen uit de Bijbel. Nou ik kan jullie vertellen dat Jacintha met vlag en wimpel is geslaagd, ze wist vrij veel antwoorden.


• Adoptieprocedure: we hebben alle documenten verzameld en deze liggen nu bij Kind & Toekomst voor controle. Als dit allemaal in orde is, kunnen we gaan legaliseren en wordt het opgestuurd naar China. Het wordt nu wel spannend, want er is geen pijl op te trekken wanneer je een voorstel krijgt. Soms is het heel snel en soms kan het wel 10 maanden duren. We wachten het af en weten dat we dit (gelukkig) niet in eigen hand hebben, maar we leggen het in Zijn hand.

Verder gaat het hier z'n gangetje en zijn de meiden op school druk met leuke dingen, je kan zien dat het einde van dit schooljaar nadert. Sportdag, schoolreisje, juffenfeest, het houdt niet op. Nog 2 weken en dan mogen ze gaan genieten van hun welverdiende vakantie.

De ark

Jacintha gaat op schoolreis

Lekker ijsje eten bij oma



Met de WC-rol houder kan ik zelf bij de lichtknop, hoezo slim?

En toen was ze 7

Gisteren was het feest bij ons: Jacintha mocht haar 7e verjaardag vieren. En wat was ze jarig! Ze was weken geleden al aan het tellen hoelang het nog duurde en wie er allemaal eerst nog jarig waren. Pff. Maar nu was het haar beurt en ze heeft de hele dag genoten van het jarig zijn.
Uit school vandaan kwam er een vriendinnetje mee die bleef eten en spelen en voor ze het in de gaten had, kwam de eerste visite al. Met kadootjes, want dat is natuurlijk wel heel belangrijk als je jarig bent! Ze is erg verwend, dat kunnen we gerust zeggen. Morgen viert ze haar feestje, samen met een vriendje en vriendinnetje. We gaan in totaal met 12 kinderen op stap, druk maar vast heel gezellig.

Hebbesdag Jacintha

Vandaag is het precies 6 jaar geleden dat wij in China voor het eerst vader en moeder mochten worden van een prachtig Chinees meisje, onze Jacintha. Wat een dag was dat en wat een emotie, zo ontzettend bijzonder, dat vergeet je nooit meer. Dat kleine meisje is inmiddels bijna 7 jaar en wat genieten we van haar! Het is een heerlijk levenslustig meisje die weet wat ze wil. Vanavond krijgt ze een cadeautje en ze vroeg zelf of we de film gingen kijken van de reis. Nou, dat doen we met veel plezier.

19 mei 2005




6 jaar later



Wat kan er in 6 jaar toch veel gebeuren. De tweede adoptieprocedure verliep zo traag, dat we weleens dachten dat een 2e nooit meer zou komen. Maar gelukkig is dat allemaal goed gekomen en hebben we nog zo'n schat gekregen, onze Jorinde. En nu zitten we zelfs nog in een 3e procedure, wie had dat ooit kunnen denken? Afgelopen maandag hadden we ons intake gesprek en dat was een leuk en open gesprek. We hebben de procedure doorgenomen en met name gesproken over de special needs waar wij voor open staan.
Wij zijn op het moment bezig met het verzamelen van alle documenten en hopen dat dit over een paar weekjes naar China verstuurd kan worden. Dan kan het grote wachten weer gaan beginnen!

De meiden kijken er wel naar uit, ze hebben het steeds over hun broertje of zusje. Als ze naar bed gaan, zingen ze altijd hun avondgebedje en dat hebben ze zelf uitgebreid tot: 'Heere houdt ook deze nacht, over Jacintha, Jorinde, papa en mama, broertje of zusje trouw de wacht'. Heerlijk toch, we kunnen dat alleen maar beamen!

Intake gesprek

We gaan weer een stapje vooruit in de adoptieprocedure. Gister zijn we gebeld door de Stichting Kind & Toekomst om een afspraak te maken voor het intake gesprek. Dit staat nu gepland op maandag 16 mei, volgende week dus al. Wordt vervolgd....

Tand eruit bij Jacintha en gips eraf bij Jorinde

Eindelijk, de tand van Jacintha is eruit. Het heeft wel een tijd geduurd zeg. De tand ging steeds schever staan en met haar tong duwde ze hem helemaal naar voren, maar hij was hardnekkig en wilde lekker blijven zitten. Maar de aanhouder wint, hij is eruit! De nieuwe tand zit er al, dus ze zal niet zo lang met een 'fietsenrek' lopen.

..

Bij Jorinde is gister het gips eraf gegaan, een weekje eerder dan eigenlijk gepland. Ze kreeg de laatste dagen steeds pijnscheuten in haar arm, meerdere keren per dag. Zomaar uit het niets ging ze dan huilen en greep ze naar haar arm. Voor de zekerheid toch maar even het ziekenhuis gebeld; we konden 's middags gelijk komen. Er zit nog een pen in haar arm en we waren bang dat ze daar last van had. Omdat ze al vanaf 14 maart in het gips zit, kon dit worden verwijderd en kon de arts haar arm goed bekijken. Het is onverklaarbaar waarom ze steeds pijn had, maar nu het gips eraf is hopen we dat het beter gaat. Vandaag is het in ieder geval niet meer gebeurd. Ze heeft nu een prachtige blauwe spalk die ze voorlopig dag en nacht moet dragen. De wond van de operatie is goed genezen, de hechtingen zitten er nog wel in, maar die zullen er vanzelf afvallen/oplossen. De bloedkorsten moeten er ook nog af, maar nu ze weer lekker mag badderen zal dat ook vanzelf gaan.

...
(een foto van haar arm zonder spalk komt later op de blog, die vinden we nu nog niet geschikt om te plaatsen)

Zoals jullie wel merken, het gaat goed met beide dametjes!

Genieten van het mooie weer

Wat was het vandaag weer prachtig weer! We waren allemaal vrij, dus we konden er lekker van genieten. Vanmiddag zijn we op de fiets naar Panbos geweest met zus en zwager en de kinderen. Voetballen, glijen, rennen, klimmen, het kon niet op. En ondertussen kon Wim nog een paar mooie plaatjes schieten van de meiden.
Over de adoptieprocedure valt nog weinig te vertellen, we wachten met spanning af.

Broertje of zusje?

Dit keer hebben we echt groot nieuws te melden en de titel verraadt het al: we hebben een 3e adoptieprocedure opgestart en hopen nog een broertje of zusje voor de meiden te krijgen.

In augustus 2010, toen Jorinde een jaar bij ons was, hebben we de aanvraag gedaan bij het ministerie van Justitie. Dit hebben we stil gehouden omdat het allemaal erg onzeker was of het wel ging lukken. Wim is nl. de 42 gepasseerd en dat betekent in adoptieland dat er uitgebreid onderzoek wordt gedaan door de Raad van Kinderbescherming. Het uitgangsprincipe is 'nee, geen toestemming, tenzij wordt aangetoond dat je geschikt bent'. Wij hebben beiden de IBO-toets moeten doen en hebben daarvoor een middag in Utrecht allerlei vragenlijsten zitten invullen. IBO staat voor Instrument Bijzondere Omstandigheden. Dit instrument is samengesteld uit vragenlijsten uit de psychologie en pedagogiek en wordt o.a. gebruikt voor mensen die een verzoek om een beginseltoestemming hebben ingediend en waarvan de oudste van beiden de 42 jarige leeftijd heeft bereikt. Daarna hebben we nog een gesprek gehad met de raadsonderzoeker van de Kinderbescherming die we bij de 2e procedure ook hebben gesproken. Dit was een heel open en gezellig gesprek en uit haar reactie was al snel op te merken dat ze een positief advies ging geven. Het wachten was alleen nog op de uitslag van de IBO en dat heeft nogal lang geduurd. Vorige week maandag kregen we dan eindelijk telefonisch te horen dat de uitslagen goed zijn en dat we 'geschikt worden geacht om een 3e kindje is ons gezin op te nemen met een special need'.

En vandaag viel de felbegeerde 'beginseltoestemming' in de brievenbus. We wachten nu op een uitnodiging van onze bemiddelaar, de stichting Kind en Toekomst, voor een intake gesprek. Als K&T mogelijkheden voor ons ziet, mogen we de benodigde papieren gaan verzamelen om naar China te sturen. We hopen dat dit in juni of juli klaar is en dan gaat het grote wachten beginnen op een voorstel. Helaas hoorden we deze week dat de wachttijden voor special need ook aan het oplopen zijn, dus het blijft spannend.

Vandaag hebben we het verteld aan Jacintha en Jorinde dat ze nog een broertje of zusje krijgen. Hun reactie was zoals je hoopt dat ze reageren: blij en helemaal door het dolle. Ze zouden het liefst morgen al in het vliegtuig stappen, maar dat gaat helaas niet. Kijk het filmpje maar, dat zegt genoeg.

Inmiddels hebben we vandaag verschillende mensen verteld van onze plannen, en bij iedereen komt het als volslagen verrassing, niemand had dit verwacht. Als je nieuwsgierig bent hoe het verder gaat, hou dan de weblog in de gaten. Zodra er weer iets te melden is, dan vermelden we dat hier.

Groetjes van een blije familie,
Marjan

Nieuwe zonnebril

Zaterdag hebben we nieuwe zomerkleren gekocht voor de dames en daar hoort natuurlijk ook een zonnebril bij. Zie de foto's, stoer of niet?

Jorinde 4 jaar

Wat een feest, Jorinde is zondag 4 jaar geworden. Zaterdag hebben we het gevierd en uiteraard is ze erg verwend met kadootjes. Ook heeft ze heel veel kaarten gehad, iedereen bedankt, ze staan te pronken op de schoorsteen.

Ze gaat nu naar school en dat gaat erg goed. Twee weken geleden mocht ze een ochtend oefenen en toen heeft ze erg gehuild bij het afscheid. Maandagochtend op bed begon ze ook onbedaarlijk te snikken toen ik zei dat ze naar school mocht. Ik bereidde me al voor op een moeilijk afscheid, maar dat was helemaal voor niets. Bij school haalde ik haar van de fiets en nog voordat ik het sleuteltje uit het slot had, liep ze al op het schoolplein met een glimlach. In de klas hield ze me wel stevig vast, maar na 5 minuten kon ik gewoon afscheid nemen. 's Middags ging ze weer opgewekt naar school met een krant. Waarom een krant vraag je je af? Ze had al een briefje mee gekregen dat ze bezig zijn met de letter K en dan mogen de kinderen iets mee nemen voor de lettermand. Tijdens het eten kwam Jacintha op het idee van een krant, die begint tenslotte met de letter 'k'. Dus naar school met een krant. Jorinde heeft nog moeite met praten, maar als ik dit zo zie op de eerste schooldag, dan denk ik: ze komt er wel!

We zijn thuis

Jorinde ligt weer te slapen in haar eigen bedje, heerlijk. Ze had een goede nacht gehad in het ziekenhuis, wel af en toe wakker omdat ze medicatie kreeg, maar verder heeft ze goed geslapen.
En Wim heeft daardoor ook redelijk kunnen slapen. Omdat Jorinde geen morfine nodig heeft gehad, betekende dat vanochtend al groen licht om naar huis te gaan. Zo snel had ik het niet verwacht, ik ben ze gelijk gaan halen toen Jacintha naar school was.
Behalve die enorme kluit gips om haar armpje (tot bijna aan haar oksel), is er verder niets aan haar te merken dat ze gister een operatie van ruim 3 uur heeft ondergaan. Ze is vrolijk en opgewekt, ze eet en drinkt goed en probeert gewoon te spelen zover als dat lukt.
Tot slot nog een paar foto's van gister:

Klaar maken voor de operatie





In de lift naar de OK, mama moest hier afscheid nemen




Vlak na de operatie

Operatie geslaagd

De titel van deze blog zegt al genoeg, de operatie is gelukkig goed gegaan en de arts is tevreden over het resultaat. Zoals hij het kort omschreef: haar handje staat recht in de goede positie t.o.v. de arm, pezen en spieren zijn verlegd en er is ook een stukje huid verplaatst van de ene naar de andere kant. Hij vertelde er wel bij dat de pezen slecht zijn en dat 2 vingers waarschijnlijk heel stijf zullen blijven.
Hoe het ging vandaag: vanochtend moesten we ons om 11 uur melden in het Sophia en we waren er ruim op tijd. Zo rond 11.15 uur kwam de verpleegkundige ons ophalen en bracht ons naar de kamer waar Jorinde's bed stond. We hadden nog niet eens onze tas neergezet of er kwam al een verpleegkundige melden dat ze naar boven mocht voor de operatie. Dat ging dus lekker vlot. Het ritje door de gangen op zo'n groot bed blijft een feestje, haar gezichtje glunderde, er was totaal geen spanning te vinden bij haar. Wim is mee gegaan, hij mocht helemaal mee tot in de operatiekamer, daar is ze onder narcose gebracht. Het infuus inbrengen ging weer super, ze gaf geen kik. Om 12.00 uur is de operatie begonnen en dat duurde tot 15.15 uur. Wim zou ook naar de uitslaapkamer gaan, maar hij heeft mij laten gaan (die lieverd). Hij zag wel dat ik zat te popelen om bij Jorinde te zijn. Ze heeft nog heerlijk 20 minuten liggen snurken voordat ze wakker werd. Ze deed haar oogjes open en de verpleegkundige zei gelijk: neem haar maar op schoot. Dat hoefde ze geen twee keer te zeggen. Ze was behoorlijk suf, maar ze vroeg wel gelijk om drinken. Een beker limonade ging in 1x naar binnen. Daarna mochten we al snel naar de zaal. Ze heeft totaal geen last van de narcose, zelfs de warme maaltijd na een half uurtje smaakte haar prima. Gelukkig maar, we zijn dankbaar dat het tot zover zo goed gaat.
Nu ben ik thuis bij Jacintha en Wim blijft bij Jorinde. Hij vertelde net dat ze van het infuus af is en nog geen morfine nodig heeft gehad. Nu maar hopen dat ze een beetje goed slapen vannacht, want dat valt niet mee op een ziekenhuiskamer. Als het zo blijft gaan, mag ze morgen naar huis. Wordt vervolgd....

Afscheid peuterspeelzaal

Ook dit kleine meisje wordt groot, afgelopen dinsdag heeft Jorinde afscheid genomen van de peuterspeelzaal. Jammer hoor (althans dat vindt mama) want straks gaat ze de hele week naar school en daar moet ik nog even aan wennen. Ze is thuis zo makkelijk en gezellig, dat ze van mij nog wel een tijdje thuis mag blijven. Maar goed, als je 4 bent ga je naar de basisschool, dus dit dametje gaat ook. Gister mocht ze een ochtend oefenen in de nieuwe klas (grote klas zoals ze zelf zegt), maar dat viel haar wel moeilijk. Ze heeft erg gehuild toen papa weg ging en dat duurde wel een half uurtje, daarna keek ze een beetje de kat uit de boom. Gelukkig kwam ze aan het einde van de ochtend wel enthousiast naar buiten aan de hand van de juf. Jacintha vindt het in ieder geval wel erg leuk dat haar zusje nu ook bijna naar school mag.

We gaan ons eerst voorbereiden op de operatie die a.s. maandag gaat gebeuren. Eindelijk gaat het apparaat van haar arm af, daar kijken we naar uit. Het resultaat zullen we voorlopig niet zien, want ze gaat 6 tot 8 weken in het gips. Wordt vervolgd....

2 zusjes, 1 DS

Voorpret bij het klaarmaken van de traktatie

Op het schoolplein



4 kaarsjes uitblazen

Op de verjaardagstoel met de trommel

Groeten,

Marjan