2 augustus 2011
Een zoon en broertje!!!
Ons gevoel is niet te omschrijven, maar we zijn blij, gelukkig en God dankbaar voor dit kindje. We mogen hier verder geen gegevens melden, dus dat zullen we ook niet doen om de procedure niet in gevaar te brengen. Mocht je ons zien of spreken, dan willen we natuurlijk graag alles vertellen.
We moeten nu wachten op de acceptatiebrief die uit China komt en dat kan wel even duren. Soms is dat met 6 weken binnen, maar het kan ook 3 maanden duren. Niemand die hier een zinnig woord over kan zeggen. In adoptieland moet je geduld hebben en dat hebben we in de loop der jaren wel geleerd. De verwachting is dat we eind van het jaar naar onze Jari kunnen en in het slechtste geval wordt het januari.
Groetjes van ons vieren uit een zonnig Groningen,
Marjan.
1 augustus 2011
Vakantie in Groningen
Wij hebben een appartement gehuurd op zo'n prachtige boerderij. Er is enorm veel ruimte voor de kinderen om te spelen. Ze hebben allebei een skelter en kunnen over het hele erf heen en weer crossen.
Gister zijn we naar de kerk geweest in Oude Pekela. We hoorden 's avonds dat de predikant van deze gemeente 's ochtends in ons eigen Katwijk was voorgegaan. Bijzonder toch?
De weersvoorspellingen zijn mooi, dus we gaan er nog een paar leuke dagen van maken.
Groetjes van ons 4.
22 juli 2011
Vakantie !!
Hier kan Jacintha uren mee bezig zijn
21 juli 2011
Actie geslaagd
Voor wat betreft onze documenten: ze zijn gelegaliseerd en volgens het bureau die 'het rondje Den Haag' heeft gedaan krijgen we ze vrijdag thuisgestuurd. Dan kan het eindelijk naar Kind &Toekomst en hebben we een zorg minder.
Op naar een voorstel...
14 juli 2011
Wie kan ons helpen aan dierenkaartjes van de AH?
De actie is nu bijna voorbij, maar we zoeken voor Jacintha nog 3 nummers. Wie o wie kan ons eraan helpen?? Ze zoekt nog nummer 1, 13 en 197.
Jorinde zoekt er nog best een aantal:
1, 18, 13, 19, 21, 24, 25, 28, 61, 79,90, 96, 105, 119, 168, 193, 197 en 202.
Wij hebben zelf nog een enorme stapel met kaartjes, dus als je nog wat zoekt , laat het ons weten en misschien kunnen we helpen.
Legalisatie documenten
We hadden de stukken wel al naar een bureau gestuurd die voor ons het legalisatierondje in Den Haag zou doen, dus snel gebeld dat het terug gestuurd moest worden. Afgelopen maandag heeft de notaris het aangepast en precies volgens de instructie. Als het goed is, loopt er nu iemand in Den Haag, in de stromende regen, met onze stukken langs de instanties om de legalisaties te verzamelen.
We gaan ervan uit dat er nu niets meer mis gaat, zodat het volgende week verstuurd kan worden naar K&T. Zij sturen het uiteindelijk naar China en zit ons werk erop (voorlopig). Wat we nu gaan doen is wachten en in huis het e.e.a. klaar maken voor de komst van ons 'brusje'. We kijken er naar uit.
30 juni 2011
Documenten compleet
We hadden alles wel 5x gecheckt en precies de BT is er doorheen gefloept. Dus Justitie maar weer geschreven met een verzoek om een nieuwe te sturen. Eigenlijk wel vreemd dat ik in de systemen niet standaard dezelfde naam heb. De Verklaring omtrent Gedrag (VOG) komt ook bij Justitie vandaan en die hadden het wel goed geschreven. Hoe kan dit? Gebruiken ze bij Justitie niet hetzelfde bestand???
Daar denken we verder maar niet over na, het is inmiddels weer geregeld en K&T doet nu de laatste check. Hopelijk kunnen we volgende beginnen met het legaliseren.
18 juni 2011
Van alles wat
- Arm van Jorinde: Bij de vorige operatie is er een pen in haar arm gezet die er op een gegeven moment uit zou moeten komen. Dit kan na 2 maanden zijn, maar het kan ook een half jaar duren. De laatste weken had Jorinde steeds pijnscheuten in haar arm en dat werd steeds erger. Ze kreeg ook een blauwe plek bij haar elleboog en ze wilde die arm niet meer buigen. We hebben toen de controle afspraak een week vervroegd omdat we het niet vertrouwden. Er werden röntgen foto's gemaakt en daarop was duidelijk te zien dat er een zwelling in haar arm zat en die pen drukte daar steeds tegenaan en dat heeft haar pijn gedaan. De pen moest er direct uit, maar omdat ie nog niet door haar huidje heen stak, moest het operatief gebeuren (normaal gebeurt dit poliklinisch). Dat werd dus een spoedoperatie en niet eerst naar huis. Van de poli gingen we gelijk naar de verpleegafdeling, ze kreeg een bed, operatiepak aan, en dan opeens zit je te wachten voor een operatie. Heel raar. Gelukkig was ze redelijk snel aan de beurt, het was inmiddels wel al 18.30 uur. De ingreep en het uitslapen heeft bij elkaar ongeveer een half uur geduurd. En net zoals de vorige keren werd ze goed wakker en had ze nergens last van. Ze heeft op de zaal heerlijk 2 sneetjes brood zitten eten en daarna mochten we naar lekker naar huis, met een gipsen arm. Het gips is er inmiddels ook weer vanaf en ze gaat de arm steeds meer gebruiken. Over 3 maanden pas weer controle, dus even rust.
- Op 2e Pinksterdag zijn we 's middags naar de Ark van Noach geweest, die ligt momenteel in Gouda. Deze ark is helemaal gebouwd zoals het in de Bijbel staat omschreven, maar dan op de helft van de ware grootte. Een indrukwekkend bouwwerk en erg leuk om te zien. Het zag er precies zo uit als de plaatjes in de kinderbijbel. Binnen in de ark was een speurtocht uitgezet voor de kinderen met allemaal vragen uit de Bijbel. Nou ik kan jullie vertellen dat Jacintha met vlag en wimpel is geslaagd, ze wist vrij veel antwoorden.
- Adoptieprocedure: we hebben alle documenten verzameld en deze liggen nu bij Kind & Toekomst voor controle. Als dit allemaal in orde is, kunnen we gaan legaliseren en wordt het opgestuurd naar China. Het wordt nu wel spannend, want er is geen pijl op te trekken wanneer je een voorstel krijgt. Soms is het heel snel en soms kan het wel 10 maanden duren. We wachten het af en weten dat we dit (gelukkig) niet in eigen hand hebben, maar we leggen het in Zijn hand.
De ark
Jacintha gaat op schoolreis
Lekker ijsje eten bij oma
Met de WC-rol houder kan ik zelf bij de lichtknop, hoezo slim?
26 mei 2011
En toen was ze 7
Gisteren was het feest bij ons: Jacintha mocht haar 7e verjaardag vieren. En wat was ze jarig! Ze was weken geleden al aan het tellen hoelang het nog duurde en wie er allemaal eerst nog jarig waren. Pff. Maar nu was het haar beurt en ze heeft de hele dag genoten van het jarig zijn.
Uit school vandaan kwam er een vriendinnetje mee die bleef eten en spelen en voor ze het in de gaten had, kwam de eerste visite al. Met kadootjes, want dat is natuurlijk wel heel belangrijk als je jarig bent! Ze is erg verwend, dat kunnen we gerust zeggen. Morgen viert ze haar feestje, samen met een vriendje en vriendinnetje. We gaan in totaal met 12 kinderen op stap, druk maar vast heel gezellig.
19 mei 2011
Hebbesdag Jacintha
19 mei 2005

6 jaar later

Wat kan er in 6 jaar toch veel gebeuren. De tweede adoptieprocedure verliep zo traag, dat we weleens dachten dat een 2e nooit meer zou komen. Maar gelukkig is dat allemaal goed gekomen en hebben we nog zo'n schat gekregen, onze Jorinde. En nu zitten we zelfs nog in een 3e procedure, wie had dat ooit kunnen denken? Afgelopen maandag hadden we ons intake gesprek en dat was een leuk en open gesprek. We hebben de procedure doorgenomen en met name gesproken over de special needs waar wij voor open staan.
Wij zijn op het moment bezig met het verzamelen van alle documenten en hopen dat dit over een paar weekjes naar China verstuurd kan worden. Dan kan het grote wachten weer gaan beginnen!
De meiden kijken er wel naar uit, ze hebben het steeds over hun broertje of zusje. Als ze naar bed gaan, zingen ze altijd hun avondgebedje en dat hebben ze zelf uitgebreid tot: 'Heere houdt ook deze nacht, over Jacintha, Jorinde, papa en mama, broertje of zusje trouw de wacht'. Heerlijk toch, we kunnen dat alleen maar beamen!
10 mei 2011
Intake gesprek
28 april 2011
Tand eruit bij Jacintha en gips eraf bij Jorinde
(een foto van haar arm zonder spalk komt later op de blog, die vinden we nu nog niet geschikt om te plaatsen)
22 april 2011
Genieten van het mooie weer
Over de adoptieprocedure valt nog weinig te vertellen, we wachten met spanning af.
8 april 2011
Broertje of zusje?
In augustus 2010, toen Jorinde een jaar bij ons was, hebben we de aanvraag gedaan bij het ministerie van Justitie. Dit hebben we stil gehouden omdat het allemaal erg onzeker was of het wel ging lukken. Wim is nl. de 42 gepasseerd en dat betekent in adoptieland dat er uitgebreid onderzoek wordt gedaan door de Raad van Kinderbescherming. Het uitgangsprincipe is 'nee, geen toestemming, tenzij wordt aangetoond dat je geschikt bent'. Wij hebben beiden de IBO-toets moeten doen en hebben daarvoor een middag in Utrecht allerlei vragenlijsten zitten invullen. IBO staat voor Instrument Bijzondere Omstandigheden. Dit instrument is samengesteld uit vragenlijsten uit de psychologie en pedagogiek en wordt o.a. gebruikt voor mensen die een verzoek om een beginseltoestemming hebben ingediend en waarvan de oudste van beiden de 42 jarige leeftijd heeft bereikt. Daarna hebben we nog een gesprek gehad met de raadsonderzoeker van de Kinderbescherming die we bij de 2e procedure ook hebben gesproken. Dit was een heel open en gezellig gesprek en uit haar reactie was al snel op te merken dat ze een positief advies ging geven. Het wachten was alleen nog op de uitslag van de IBO en dat heeft nogal lang geduurd. Vorige week maandag kregen we dan eindelijk telefonisch te horen dat de uitslagen goed zijn en dat we 'geschikt worden geacht om een 3e kindje is ons gezin op te nemen met een special need'.
En vandaag viel de felbegeerde 'beginseltoestemming' in de brievenbus. We wachten nu op een uitnodiging van onze bemiddelaar, de stichting Kind en Toekomst, voor een intake gesprek. Als K&T mogelijkheden voor ons ziet, mogen we de benodigde papieren gaan verzamelen om naar China te sturen. We hopen dat dit in juni of juli klaar is en dan gaat het grote wachten beginnen op een voorstel. Helaas hoorden we deze week dat de wachttijden voor special need ook aan het oplopen zijn, dus het blijft spannend.
Vandaag hebben we het verteld aan Jacintha en Jorinde dat ze nog een broertje of zusje krijgen. Hun reactie was zoals je hoopt dat ze reageren: blij en helemaal door het dolle. Ze zouden het liefst morgen al in het vliegtuig stappen, maar dat gaat helaas niet. Kijk het filmpje maar, dat zegt genoeg.
Inmiddels hebben we vandaag verschillende mensen verteld van onze plannen, en bij iedereen komt het als volslagen verrassing, niemand had dit verwacht. Als je nieuwsgierig bent hoe het verder gaat, hou dan de weblog in de gaten. Zodra er weer iets te melden is, dan vermelden we dat hier.
Groetjes van een blije familie,
Marjan
