Eerste keer peuterspeelzaal

Vandaag was het eindelijk zover: Jorinde ging voor het eerst naar de peuterspeelzaal Benjamin. We waren reuze benieuwd hoe het zou gaan. Eerlijk gezegd was ik bang dat ze erg zou gaan huilen. Maar niets is minder waar.
Vanochtend pakte ze enthousiast haar schooltas en stond te popelen om de deur uit te gaan. We gingen eerst Jacintha naar school brengen en Jorinde ging mee naar binnen, mét haar tas. Ze dacht waarschijnlijk dat ze daar op school zou blijven, want ze was al bezig om haar jas uit te doen.
Nadat we naar Jacintha hadden gezwaaid bij het raam, gingen we dan richting de psz. Ze bleef opgewekt en ging met de tas op haar rug naar binnen. Eenmaal binnen ging ze gelijk op het speelgoed af en was aan het rondneuzen wat er allemaal stond. De juffen Lia en Coba zeiden dat ik mocht blijven zodat ze rustig kon wennen en dat was een goed idee. Ik heb daar even koffie gedronken en rond 10 uur heb ik afscheid genomen. Juf Coba heeft haar op de arm genomen en ze heeft me uitgezwaaid en is lekker verder gaan spelen. Ze heeft een knutseltje gemaakt, buiten gespeeld, versjes gezongen in de groep, dus het ging reuze goed. Wat zijn we trots op deze kleine grote meid.
Vanmiddag toen we Jacintha weer naar school gingen brengen, pakte ze haar tas al met het idee om weer naar school te gaan. Hoe bedoel je, ze vond ze het leuk?
Ik was zo slim om het fototoestel te vergeten om de eerste keer vast te leggen. Gelukkig was juf Lia zo aardig om foto's te maken.
Dus met dank aan de juf kunnen we jullie ook nog een paar foto's laten zien.

Middagje uit

Afgelopen zaterdag hadden we een hele gezellige middag. We waren met 6 gezinnen uit ons dorp op stap die ook Chinese/Taiwanese kinderen hebben. De kinderen hebben enorm genoten en konden zich lekker uitleven in de Bubbel Jungle. In het begin was het nog even aftasten, maar al snel was het ijs gebroken. De ouders hadden alle tijd om bij te praten, de tijd is omgevlogen.
Na het spelen zijn we gaan eten in Leiden en dat was ook heerlijk. Kortom: dit was voor herhaling vatbaar dus dat gaan we zeker vaker doen. Eerst wachten we in spanning af wanneer Arjen en Lieneke naar China mogen op hun zoontje Sem op te halen. Daarna hopen we dat Nico en Gerlinde snel hun voorstel krijgen. De procedure gaat momenteel vreselijk langzaam, maar ze zijn nu echt bijna aan de beurt.

6 maanden geleden...

Deze week is het precies 6 maanden geleden dat ons gezinnetje werd uitgebreid met een prachtige dochter. Wat vliegt de tijd! In Hangzhou mochten we haar in onze armen sluiten en nu is ze al weer een half jaar hier. Mensen vragen het nog regelmatig aan ons: is ze al helemaal gewend? Nou, daar kunnen we volmondig ja op zeggen. Jorinde was en is nog steeds een heel vrolijk meisje. Ze wordt een kleine peuterpuber en zegt de hele dag NEE. Dat ze uiteindelijk wel JA bedoelde maakt niet, we zeggen gewoon bij voorbaat nee.

Bij de overdracht was Jorinde toch wel een mager en schriel meisje. Ze is nu echt aan het aansterken, in gewicht neemt ze behoorlijk toe. Ze groeit niet heel hard in de lengte, maar in dit halfjaar is ze toch wel een paar centimeter gegroeid.

We hebben bericht gekregen dat Jorinde vanaf 2 maart naar de peuterspeelzaal mag. Ze snapt nog niet wat dat inhoudt, maar daar komt ze wel achter. Hopelijk gaat ze het leuk vinden.

Morgen hebben we nog een leuk uitje met 6 stellen uit Katwijk en Rijnsburg met Chinese kinderen en 1 Taiwanees jongetje. Daar hebben we erg veel zin in. Een stel wacht nog op een voorstel en een stel heeft een voorstel en wacht nu op de afreisdatum. Genoeg stof om over te praten als de kinderen lekker aan het ravotten zijn in de Bubbel jungle. Foto's hiervan komen uiteraard op de weblog.

De eerste foto van Jorinde

En dit is ze nu

Een nieuw jaar

Inmiddels zit de eerste 'gewone' week in het nieuwe jaar er op en zitten we weer in ons normale ritme. De feestdagen en de vakantie waren trouwens heerlijk. Geen last van een wekker, we konden doen waar we zin in hadden, de dagen zijn omgevlogen. We hebben geluierd, uitgerust, bezoekjes afgelegd waar we al een tijdje niet meer geweest waren en in huis wat klusjes gedaan.

Dit jaar zal er een start worden gemaakt met de behandeling van Jorinde. Ze heeft een radius dysplasie aan haar rechterarm, ze mist haar spaakbeen en duim, haar onderarm is erg kort en haar polsje staat meer dan 90 graden naar binnen gedraaid. Rond de zomer kunnen we een oproep verwachten van het Sophia Kinderziekenhuis. De details zullen we jullie besparen, maar in het kort komt het hier op neer: eerst wordt er een apparaatje aan haar arm bevestigd met een systeem om de weke delen zoals spieren, pezen en weefsels op te rekken. Als dat voldoende is opgerekt gaan ze haar polsje recht zetten. Daarna kan er van haar wijsvinger een duim worden gemaakt. Als laatste is er een mogelijkheid om haar onderarm nog te verlengen.

Het is sneller geschreven dan gedaan. Dit wordt een traject van jaren met alle revalidatie die erbij komt kijken. Maar we zijn blij dat de mogelijkheden er zijn om dit te kunnen laten doen en gaan dit traject graag in met onze kleine meid.

Tot slot een paar foto's van onze 2 prachtige Chinese meiden (Rob, bedankt voor de foto's).

Groeten van ons 4.

Fijne feestdagen!!

We hebben dit jaar heel wat kaartjes verstuurd, maar we zullen er ongetwijfeld een paar vergeten zijn. Daarom nog een keer via onze weblog:

We wensen iedereen hele fijne feestdagen en een gezond 2010.

Met de sneeuw van de afgelopen dagen mogen een paar leuke foto's niet ontbreken.

Foto

Zomaar even een kort berichtje. De schoolfotograaf is langs geweest en deze keer waren de 'broertjes en zusjes' foto's aan de beurt. In ons geval dus 'zusjesfoto'.

Hoe trots kan je zijn?

Reünie van onze eerste reis

Afgelopen zaterdag zijn wij naar Oudleusen geweest voor een reünie van onze eerste reis, de reis dat we Jacintha kregen. Het was zoals altijd weer ontzettend gezellig en leuk om elkaar te zien. De kinderen konden zich uitleven in de speeltuin zodat de vaders en moeders konden bijpraten.
Aan het eind van de middag gingen we wokken/chinees eten. De kinderen zaten aan een lange tafel bij elkaar en hadden de grootste lol. Daaraan kun je zien dat ze groot worden, want de vorige keren zaten ze nog netjes bij paps en mams, maar dat is nu voorbij.
De datum voor de volgende reunie staat al in de agenda!

3 maanden geleden...

Hallo allemaal,

Vandaag is het precies 3 maanden geleden dat we Jorinde in onze armen kregen. En wat is er in die afgelopen maanden veel gebeurd. Het heeft ons leven veranderd, maar voor Jorinde is het natuurlijk een gigantische omslag geweest. Gelukkig heeft ze haar draai helemaal gevonden bij ons en zijn we allemaal gewend aan de nieuwe gezinssamenstelling. Verder ga ik nu geen lang verhaal schrijven, maar zal een paar foto's plaatsen van de afgelopen weken.

Op zondag 11 oktober jl. is Jorinde gedoopt

Midweekje in de Lommerbergen in de herfstvakantie

Welkomstfeestje

Hallo allemaal,

We merken naarmate we langer thuis zijn, het steeds lastiger wordt om de weblog bij te werken. Het komt er gewoonweg niet van, maar nu dan toch eindelijk een berichtje.

Vorige week zaterdag hebben we het welkomstfeestje van Jorinde gehad en wat was het ontzettend leuk (athans, dat vonden wij). Bijna iedereen die we hadden uitgenodigd, was gekomen en de zaal zat vol. De kinderen konden beneden kleuren en omdat het zulk prachtig weer was, konden ze ook heerlijk buiten spelen. De meiden zijn allebei erg verwend met cadeautjes en cadeaubonnen. Iedereen heel erg bedankt voor alles, we kunnen er met plezier op terug kijken.

Hoe gaat het zo in huize de Jong? Nou, dat is een kort antwoord: het gaat heel goed. Jorinde is een vrolijk en tevreden meisje. Het slapen gaat goed, ze eet nog steeds lekker en samen met haar zus gaat het ook goed. Als we Jacintha van school gaan halen, kan Jorinde haar begroeten alsof ze haar maanden niet gezien heeft. Ze is op het moment net een papegaaitje, alles wat Jacintha doet probeert ze na te doen. Ze gaat al wat woordjes nazeggen en we merken dat ze ons goed begrijpt. Af en toe staan we verbaasd dat dat zo snel kan gaan. Bij Jacintha was dat heel anders omdat zij pas 1 jaar was toen we haar kregen.

De onderzoeken in het ziekenhuis zijn in volle gang. Er is een hartfilmpje gemaakt en deze week krijgt ze een buikecho. De revalidatie-arts heeft haar bekeken en vond dat ze erg handig was met haar armpje, maar dat ze toch wel beperkt is. Hij heeft overlegd met het Sophia kinderziekenhuis in Rotterdam en zij hebben besloten dat Jorinde daar verder gaat voor onderzoek en eventuele operaties. Daar is een gespecialiseerd 'handenteam' en op 18 november mogen we al komen voor een eerste gesprek met een team van 6 artsen. Dat wordt een spannende periode.

Verder genieten we volop van onze meiden. Het is elke ochtend weer een feest als ze wakker zijn en het gekwebbel losbarst. Als we 's avonds naar bed gaan, kijken we altijd even bij ze om een hoekje. Soms staan we gewoon even naast hun bed te genieten dat ze zo vredig liggen te slapen. De dankbaarheid overheerst dat we samen met deze 2 meisjes een gezin mogen vormen.

Tot slot een leuke uitspraak van Jacintha: ze hebben momenteel een stagiaire in de klas. Toen ik vroeg of die juf zelf ook af en toe naar de 'juffenschool' moest, zei ze: nee hoor, deze hoeft niet, die snapt het al.

Ik moest hier zo om lachen, die wilde ik jullie niet onthouden.

Byebye

Het 'gewone' leven is weer begonnen

Hallo allemaal, het is weer eens tijd voor een korte update en veel foto's.


We zitten inmiddels weer in ons normale ritme. Jacintha gaat met veel plezier naar school, wij zijn allebei weer aan het werk en Jorinde vermaakt zich prima in huis en bij alles wat we doen.

Ze is nu ruim 5 weken bij ons en wat is ze al veranderd. Zo rustig en timide als ze de eerste dagen was, zo druk en levendig is ze nu. De hele dag loopt ze te brabbelen en te zingen. Fietsen vindt ze heerlijk, de wandelwagen is geen drama meer en ze kan lekker gek doen met haar grote zus. Ze kan eten als een dijkwerker, we moeten er echt rekening mee houden dat we een eter meer aan tafel hebben. Inmiddels heeft ze wel laten merken dat er dingen zijn die ze niet lekker vindt en daar zijn we blij mee. Ze eet dus niet zo maar alles op uit angst dat er misschien later niks meer is.
We merken aan haar reacties dat ze ons ook steeds beter gaat begrijpen. Af en toe probeert ze iets na te zeggen wat nog niet helemaal lukt, maar het begin is er.

Jacintha heeft na thuiskomst wel een moeilijke periode gehad, wat heel begrijpelijk is. Nu gaat het gelukkig erg goed met haar en heeft ze alles een plekje kunnen geven. Ze speelt veel buiten met haar vriendjes en als ze binnen is, dan speelt ze met haar zusje.

Vorige week heeft Jorinde de adoptiescreening gehad in het ziekenhuis. Er zijn al wat uitslagen binnen en dat zag er goed uit. De arts gaat nog wel meer onderzoeken laten uitvoeren voor haar hand/arm. We gaan o.a. naar een revalidatie arts en naar een klinisch geneticus om te kijken wat ze aan haar hand en pols/arm kunnen doen. De rest van de details zal ik jullie besparen.

Kortom: het is genieten met deze 2 Oosterse princessen. Er worden thuis natuurlijk heel veel foto's gemaakt dus hier komen er een aantal.

Hartelijke groeten van ons 4.